Sander Kool neemt afscheid als voorzitter: 'Soleren was geen optie'

Foto: Robert Roozenbeek

“Niet omdat het moet, maar uit de overtuiging dat een nieuwe uitdaging wacht”, opent Sander het gesprek. Later dit jaar begint hij aan een nieuwe uitdaging in de sport.

Bij de NTFU laat hij een organisatie achter die in zes jaar tijd het fundament van de wielersport verstevigde: clubs, tochten, trailcrews, vrijwilligers en natuurlijk de wielersporter. Tegelijkertijd maakte de bond ruimte voor groei en nieuwe kansen.
 

Was je meer een wegkapitein of een aanvaller?

"Een wegkapitein, zonder twijfel. Mijn rol was het peloton bij elkaar houden en de koers bewaken. Ik trad aan in 2020, midden in de coronacrisis, als opvolger van Rikus Jager. Evenementen vielen weg, verenigingen kwamen onder druk te staan. Juist dan kun je niet demarreren. Dan moet je overzicht houden en zorgen dat iedereen aangehaakt blijft.

Tegelijkertijd liet die periode iets zien wat me is bijgebleven: de veerkracht van de wielergemeenschap. Jaarlijks organiseren we zo’n tweeduizend toertochten, trainingen en clinics. En zelfs toen er minder te rijden viel, bleven fietsers betrokken bij de sport."
 

Als je terugkijkt op jouw koers: waarin heeft de NTFU in die periode het verschil gemaakt?

"Op twee fronten. Allereerst in de ondersteuning van verenigingen en organisatoren. Toertochten zijn het kloppend hart van de sport. Ongeveer 350.000 fietsers nemen er jaarlijks aan deel, maar de druk neemt toe door strengere regelgeving en stijgende kosten. We hebben daar actief op ingezet, onder meer met het congres ‘De toekomst van toertochten’ in 2023 op Papendal. Niet afwachten, maar samen proactief nadenken hoe we dit soort evenementen levend houden. Dat is de rol van een bond.

Daarnaast de belangenbehartiging, vooral rond mountainbiken en gravel. Het aantal mountainbikers groeide naar 480.000 en ook het aantal routes nam toe. Dat ging niet zonder frictie. Toen natuurorganisaties pleitten voor sluiting van routes in het Rijk van Nijmegen, spraken wij ons stevig uit. Met data hebben we laten zien dat goed aangelegde routes juist sturen: fietsers blijven erop. Verleiden werkt beter dan verbieden. Dat is precies wat een bond doet: opkomen voor de sporters, ook als het moeilijk wordt."
  

Welke clubgenoten waren onmisbaar onderweg?

"De vrijwilligers. Mensen die routes uitzetten, toertochten organiseren, bestuurswerk doen. Zonder hen komt een bond niet vooruit. En natuurlijk de medewerkers van het uniebureau en het bestuur. Ik ben ze allemaal oprecht dankbaar. Een betrokken team met veel humor en werkplezier.

In het bijzonder Arjan de Vries, de directeur. Een diepe buiging voor de wijze waarop hij als directeur de NTFU en het Sportcluster leidt. We hebben altijd goed kunnen sparren en konden elkaar een spiegel voorhouden. Zo heeft hij me bijvoorbeeld goed leren navigeren binnen de bestuurlijke wereld."
 

Waarin kan de NTFU nog koploper worden?

"In de toegankelijkheid van de sport. We zien dat steeds meer vrouwen de weg naar de wielersport vinden, en gravel trekt een nieuw publiek aan. Die ontwikkeling biedt kansen, maar vraagt ook om een open houding en nieuwe vormen van aanbod. Daar ligt een opdracht."
 

Als je voorzitterschap een Strava-rit was, wat zou de titel zijn?

"Gestart in de mist, geëindigd in de zon. Bij de marine leerde ik navigeren zonder zicht, met vertrouwen in je team als kompas. Zo voelde deze periode ook: beginnen in onzekerheid en uiteindelijk uitkomen in een fase met mooie resultaten. Dit was een rit die ik nog lang onthoud."
 

Tot slot, jouw boodschap aan de achterban?

"Ken je kracht. De NTFU is een grote en invloedrijke sportbond, met meer dan 75.000 leden, honderden verenigingen en een netwerk dat tot in de haarvaten van de samenleving zit. Die positie in de sport en in de wielerwereld is bijzonder. Koester dat - en benut het."